Examination of the Effect of High School Students Physical Activity Levels on Their Problem Solving Skills – Sport Mont
Enter your details:
Name:
E-mail:
 
Thank you for subscribing.
Subscribe to our newsletter!


Nimet Korkmaz1, Serkan Pancar1, Tuncay Alparslan1, Ayça Ayan1

1Uludag University, Faculty of Sport Science and Physical Education, Bursa, Turkey

Examination of the Effect of High School Students Physical Activity Levels on Their Problem Solving Skills

Sport Mont 2017, 15(2), 15-19

Abstract

The purpose of this study is to be knowledgeable with demographic characteristics, Body mass index, physical activity levels, problem solving skills and sub-dimensions of the students receiving education at Anatolia High Schools and examine the effect of the physical activity levels of these students on their problem solving skills. The population of the study was included a total of 451 students (female=264; male=187) receiving education at the Anatolia High Schools in the Osmangazi district. In this study, the data was collected via the “International Physical Activity Questionnaire-Short Form” and the “Problem Solving Skill Scale” (PSS). It was determined that the males’ physical activity values (3822.85 MET- min./week), were higher compared to those of the females (2103.17). On the contrary, the problem solving skills of the males (mean 2.91) were lower than those of the females (mean 2.95). The SPSS 23.0 for Windows program was used in the statistical analyses of the data. In order to see if the data distributed normally or not, Tabachnick and Fidell coefficients were used for the kurtosis and skewness values. For the comparison of the problem solving skills scores and the physical activity scores, the t test statistical method was used. In conclusion, no significant relationship at p<0.05 level was determined between the students’ problem solving skills and their physical activity states.

Keywords

Problem solving skill, Physical activity, High School student



View full article
(PDF – 253KB)

References

Arabacı, R., & Çankaya, C. (2007). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Araştırılması. Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 1-15.

Barut, Y., & Yılmaz, M. (2000). Beden Egitimi ve Spor Bölümüne ve Egitim Fakültesine Devam Eden Ögrencilerin Problem Çözme Becerilerinin Çesitli Degiskenler Açısından İncelenmesi. Uluslararası 1. Spor Bilimleri Kongresi Bildirileri,Gazi Üniversitesi, Ankara, 290-297.

Bek, N. (2008). Fiziksel Aktivite Ve Sağlığımız. Ankara. Sağlık Bakanlığı Yayın No: 730. 1. Basım., S: 9-11.

Bowman, S.Y. (1992). Decision making styles of a medical center’s management group: A case study. Hospital Topics, 70(3), 25-30.

Bozkuş, T., Türkmen, M., Kul, M., Özkan, A., Öz, Ü., & Cengiz, C. (2013). Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu’nda Öğrenim Gören Öğrencilerin Fiziksel Aktivite Düzeyleri İle Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Belirlenmesi Ve İlişkilendirilmesi, Spor Bilimleri degisi, 1(3), 49-65.

Cengiz, C., & İnce. M.L. (2013). Farklı Okul Ortamlarındaki Çocukların Okul Sonrası Fiziksel Aktivitelerde Algıladıkları Özyeterlilikler, Yönetim Bilimleri Dergisi,11(21),135-147.

Craig, L.C., Marshall, A.L., Sjöström, M., Bauman, A.E., Booth, M.L., Ainsworth, B.E., Pratt, M., Ekelund, U., Yngve, A., Sallis, J.F., & Oja, P. (2002). International Physical Activity Questionnaire: 12-Country Reliability And Validity, Medicine & Science İn Sports & Exercise, 1381-1395.

Çağlayan, H.S. (2007). Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Öğrenme Biçemleri İle Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yayınlanmış. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Anabilim Dalı, Ankara.

Çağlayan, H.S., & Taşğın, Ö. (2008). Spor Yapan Lise Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Dergisi, 2(1), 1-16.

Çelebi, M., & Ozen, G. (2004, March). University Students and Adventure Education Programmes: A Study of Meanings and Experience of Adventure Training Activities. Symposium Conducted at the Meeting of the International Conference on Leisure, Tourism and Sport-Education, Integration, Innovation, Cologne, Germany.

D’Zurilla, T.J., & Ve Nezu, M. (1990). Development and Preliminary Evaluation of the Social Problem- Solving Inventory: Psychological Assessment. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 2(2), 156-163.

Heppner, P.P., & Petersen, C.H. (1982). The Development And Implications Of A Personal Problem-Solving Inventory. Journal Of Counseling Psychology, 29(1), 66-75.

Işık, M., Kılıç, İ., & Kaplan, O. (2016). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri üzerinde sporun rolü: Afyonkarahisar’da bir uygulama. Journal of Human Sciences, 13(3), 5449-5459.

İnce, G., & Sen, C. (2006). Adana İli’nde Deplasmanlı Ligde Basketbol Oynayan Sporcuların Problem Çözme Becerilerinin Belirlenmesi. Spormetre Beden Egit Ve Spor Bil Derg, 4(1), 5-10.

Kapıkıran, N.A, Fiyakalı, C.(2009). Lise Öğrencilerinde Akran Baskısı ve Problem Çözme. Spormetre Beden Egit Ve Spor Bil Derg, 4(1), 5-10.

Karabulut, E.O., & Ulucan, H. (2011). Yetiştirme Yurdunda Kalan Öğrencilerin Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Bakımından İncelenmesi (Kırşehir İli Örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1).

Karaca, A., & Turnagöl, H.H. (2007). Çalışan Bireylerde Üç Farklı Fiziksel Aktivite Anketinin Güvenirliği Ve Geçerliği, Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe J. of Sport Sciences, 18(2), 68-84.

Kuru, E., & Karabulut, E.O. (2009). Ritim Eğitimi ve Dans Dersi Alan ve Almayan Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Bakımından İncelenmesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2),441-458.

Kuru, E. (1995). Farklı Branş ve Düzeydeki Erkek Sporcularla Spor Yapmamış Olanların Psikolojik İhtiyaçları ile Bazı Sosyal ve Sportif Özellikleri, Gazi Üniversitesi, Doktora Tezi.

Korkut, F. (2002). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23).

Savaşır, I. & Ve Şahin, N.H. (1997). Bilissel-davranısçı terapilerde degerlendirme: Sık kullanılan ölçekler. Ankara: Türk Psikologlar Denegi Yayınları.

Şahin, N.H., Şahin, N. & Heppner, P. (1993). Psychometric Properties of The Problem Solving Inventory in A Group of Turkish University Students, Cognitive Therapy and Research, 17(3), 379-385.

Taylan, S. (1990). Heppner’in problem çözme envanterinin uyarlama, güvenirlik ve geçerlik çalısmaları. Yayınlanmamıs. Yüksek Lisans Tezi, A. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü

Tümkaya, S., & İflazoğlu, U.A. (2000). Ç Ü Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Otomatik Düşünce ve Problem Çözme Düzeylerinin Bazı Sosyo Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(6). http://activelivingresearch.org/sites/ default/files/ALR_Brief_ActiveEducation_Jan2015.pdf

Özen, G. (2015). Serbest Zaman Etkinliği Olarak Yapay Duvar Tırmanışının Çocukların Problem Çözme Becerisi Üzerine Etkisi. Bedem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(2), 221-236.

Yıldırım, A., Hacıhasanoğlu, R., Karakurt, P. & Türkleş, S. (2011). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri ve etkileyen faktörler. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1),906-921.

Yuca, A.S., Yilmaz, C., Cesur, Y, Dogan, M., Kaya, A., & Basaranoglu, M. (2010). Prevalence of overweight and obesity in children and adolescents in eastern Turkey. J Clin Res Pediatr Endocrinol., 2, 159–163.